Een eigen stukje GoogleEarth

Omdat de technologische drempel constant verlaagt, winnen publieke technologieën als GoogleMaps aan populariteit. Het wordt beginnende programmeurs en zelfs webdesigners steeds gemakkelijker gemaakt om kleine, doch krachtige applicaties aan een website toe te voegen. Maar de vraag is of dit de doeltreffendheid stimuleert of eerder reduceert.

Interactieve kaarten en het fenomeen webservices

Google kennen we al een tijdje als grootste zoekmachine, maar het bedrijf ontwikkelt ook voortdurend andere technologieën. Een daarvan is GoogleEarth, de interactieve wereldkaart waar we middels landkaarten, satelliet- en luchtfoto's kunnen inzoomen op nagenoeg elk plekje op aarde. De gebruikte technologie GoogleMaps, is al een tijdje gratis beschikbaar voor het grote publiek (de juiste term hiervoor is: webservice) en dat leverde reeds verschillende interessante kleine en grote toepassingen op. Bepaalde websites combineren zelfs al verschillende publieke technologieën (juiste term: mashups). Voor zowat alle databases met plaatsgebonden gegevens is het immers interessant ze op een kaart te positioneren. Een voorbeeld hiervan is een website die het nieuws weergeeft waar het zich afspeelt:

• Via een eerste webservice worden lokale nieuwsberichten opgehaald.
• Door middel van een tweede webservice worden deze op een kaart weergegeven (op basis van de plaats van berichtgeving).

De volgende vraag wordt daarom wel eens gesteld: waarom niet op een bedrijfswebsite zo'n interactieve kaart toevoegen in plaats van het traditionele plannetje? Een GoogleMap kan immers elke gewenste zone weergeven, en er kunnen locaties en andere aanduidingen op voorzien worden.

Helpt lukrake interactie de bezoeker vooruit?

Zoals steeds ligt het antwoord bij een strategische en gebruiksvriendelijke benadering:

• Waarom komt de bezoeker op de informatie terecht?
• Wat moet hij of zij er uit kunnen afleiden?

In het geval van een routebeschrijving is het duidelijk dat de functies van een GoogleMap niet zomaar aanleunen bij de wensen van de bezoekers. Een bezoeker focust namelijk meestal op de aangeboden kaart voor grafische ondersteuning van de routebeschrijving(en), en daar is een algemene kaart zonder grondige opsmuk nu eenmaal niet voor geschikt.

GoogleMaps zijn in het strategisch opzicht wel ideaal:

• Om de onderlinge ligging tussen punten aan te duiden (bijvoorbeeld de wandelroute vanaf een treinhalte/busstation naar een locatie, checkpoints van een fietsroute).
• Wanneer de bezoeker de buurt goed kent (bijvoorbeeld indien de locatie zich in het stadscentrum bevindt en de website vooral door stadsbewoners wordt bezocht).
• Om topologisch overzichten te geven van locaties die aan een bepaalde voorwaarde voldoen (bijvoorbeeld dichtstbijzijnde verkoopscentra van een product, bushaltes, treinstations, tankstations).

Checklist voor locatiebeschrijving

In de meeste gevallen is de volgende inhoud voldoende:

• Korte praktische routebeschrijvingen van op grote invalswegen.
• Een duidelijke getekende kaart die de beschrijvingen grafisch ondersteunt (met bekende en lokale herkenningspunten).
• Een PDF of printvriendelijke versie van de pagina, met alle praktische informatie.
• Tip voor gebruik van een online routeplanner zoals Mappy, Mapquest, Maporama enz.

Hoe logisch deze lijst ook oogt, bij veel websites wordt in het scenario te snel over dergelijke details gegaan en mist het projectonderdeel Route zijn doel: de bezoeker vlot tot aan de voordeur begeleiden.

De mogelijkheid om snel en doelgericht gewenste informatie te kunnen vinden, blijft de troef van een geslaagd webproject. Elke technologische creatie staat of valt met de grondigheid waarmee de voorafgaande analyse van de technologiemix, gebruikersbehoeften en informatiearchitectuur is gebeurd.

Auteur: Tim Van Achte